Kelamla Hasbihal..Kalemin İNSAN'iyeti adına..

[DiRiLiŞ]

	Dusuncelerimin kirliliginde infaz edilmis bir ceseddi kalbim.. Düşüncelere yürünülen yerde ben koştum. Düştüm.. koştum.. takıldım Taklıdıkca hakk'a adanmış bir kelam Daha düştü kalemimden.. Sonunda bir kelamlık saltanatım Kırıldı dudaklarimdan Hatalarımın eşiginde tökezledim.. Düşüncelerimin çıkmazında derin bir çıglık oldum Ucuz bir sesle.. Suçustu yakaladım kendimi Geçmişin şakaklarinda Dün/ler/e akan fersiz bakişlarim Arınmayi bekleyen bir tahayyül içinde.. Nedameti kusuyorum duşuncelere Pişmanligin kazalarını kılıyor gözlerim Gözyaşlarım kıyamda.. Yankisi duyulmayan hicabım yerde Ben hangi yüzle revnakdar s/açarım etrafa Söyle ?! Melegin kalemi şimdiden üşütüyor karanlıgımı Kirlilige adadıgım nefesler Mizanın kucaginda sakli Kan öksüryüor yaşanmışlıgım Yılların zehrini boguk kanlarla çıkarmam Temize çeker mi icimi ? Kaç ab-ı hayat icsem olurmu ölmuşlugume çare.. Susun ey ahvalime agıt yakanlar! Dilleriniz kirlenir adımın yadıyla Her yanım ölüme intizar Firar ettim, zamanla savaşmaktan Yazgımın sonunu bekliyorum tez elden Tez elden diyorum ama bilmiyorum ki; Inşirah lezzetine mi havaleyim.. Yoksa berzahın karanlıgına mı.. İNSAN-ca

[DiRiLiŞ]

	Şin Senfonisi Ne anne şefkati, ne baba sevgisi Atmışlar içimin dibine Ben, yalnızlığı oynamaya biçilmiş kaftan.. Ne kadar duygu yükü taşısam Kapitalist bunu kullan dedi Ey Şin! Ben derdime mübtela Ancak, sende aşina Dinle o vakit bir kari edasiyla.. Özgürlükmüş ! Ebu Garip hapishanesini gösteriyorum. Özgürlükmüş! Gaunatonumun yüreğini koyuyorum ortaya Daha kaç cilt hainlikleri yazılacak, Merak eiyorum. Yüreğiimn dilinde suçüstü yakaladılar beni Arkamdan vurdular Gömleğime haksızlığın darbesi indirildi Hakkı ispatlayamama ama, Ben Yusuf değilim ki ! Ey Şin, say ki ölmüş dünya Bir sensin halimi anlayan Derdim ifşaya münasip.. *'Oyumu felakete veriyorum' Ey şin.. Duvarlardan binbir sayha dökülüyor 'Kum biiznillah' Ölüme gider ayaklanma Yeni bir doğuş uğruna.. Derdim kadar uzun gece Bir sabah düşlüyorum Bir infilak.. İnsan infilağı Zulüm infilağı Artık adını sen koy.. -- İnsan *M.İslamoğlu

[DiRiLiŞ]

	A N L A T ! Yılların için aç; yırt sök, kes.. Hüsyenlerden haber ver. Yoldaş yarenlerini anlat.. (Sessizlik hakimdi. Bir ses çıktı. İnanç çoktu. Önderlik yapacak bir kıyam yoktu. Ses kıyamı doğurdu) Bitimsizce senaryolar..Kuşatılmış bir evin kapısında başka, penceresinde başka biri.. Şimdi 33 kurşun sık her iftiranın başına..Kervanın yüreği olsun yine şarkılarımız.. Günleri uyandır Hakk'a... Anlat! Maziden bir demet sun.. SuSa'nın kollarına bırak vicdanları.. En büyük delil, Susa'nın kalbi, zindanın yüreği, Başbağların kanı değil midir Azizi

[DiRiLiŞ]

	Henna, Sen Hangi Ölümlerdesin.. Henna, kalemimin sürüklediği yerdesin. Sen hangi ölümlerdesin.. Köşk adalarının hala ne diyeceklerini izlerken, senin hayallerini düşünemiyoruz..Affet ünlem Biz dünyalık emeller düşlerken, sen kaçıncı nefesi saymaktasın..?Bir yanımız naylondan insan, bir yanımız har.. Serkeşliğimize bir uyanmışlık ver. Dünyanın suratına utanç madalyasını tak. Öğret bize Henna! Ölümün, insanlığa sıkılmış bir kurşun olsun. Aşk kokuyorsun Meryemler gibi..Rabbine adak sunacaksın canından..Biraz da mavi görünüyorsun.Gökyüzü kadar mavi adağa,yıldızlar eşlik edecek.. Umut ver ellerimize..O gözündeki yaş, umudu yaşıyor Henna.. Saçlarında kan kırmızı kurdeleler..Dilinde beddualar..Söyle o beddualar kime Henna, kime ? Ve gördüm. Yüreğini Kudüs'e yaslamışsın. Bekle, Henna bekle.. Şehadetlerin Kudüs'ü özgür edeceği anı bekle..

[DiRiLiŞ]

	Bir iftira ateşle ünlem Üstü kapalı gerçekler..Geceynin içinde geceyi aramakla,kelepçelenmiş fikirlere azatlık veremezsin ki! Kalemleriniz zulümlerin yanında ritm tutuyor. Şehitlerin kanına maskeler geçirirsiniz. Dilişniz daha hangi cinayetlerin suçunu atar masumiyete..Gece baskınlarına şahitlikmi tuttu, geçmişleriniz..Bir cilt dolusu iftira haykırın. Bin iftira ateşleyin..Söndüren su elbet çıkacak, doğruların eşiğinde.. Bir taş at! Bir adım kala..Aşikarlaşan gerçek. Hadi,bir taş at fikirlerinin ürkek yüzüne..Kalıplaşmış düşüncelerinden sıyrıl. Hak'ka gidilen yolda; zindan, hicret olması gerekmez mi? Ateşe verdiğin iftiralara şüphe taşlarını at. Suallerini konuştur ey kari. Cevapsız sorularının ardı arkası koş, aydınlatmaya bak..Delil mi istersin ey kari? -Zindan derim susarım. Sen aydınlanmaya susamaz mısın? Bir şiir söyle! Geçmişin içini yırt. Sırların sırrına eriş.Yamalanmış düşüncelere yeni dikişler tuttur. Geçmişin sessizliğinden savunucu bir sesle çık.Birliğin kardeşliğine yakışsın.. Caminin kulağına eğil, Susa'nın hatrına bir şiir söyle. Kelimeleri haklılık mürekkebinden, sözleri bedeller eşiğinden sayfalara nakşedilsin. Son nefesini vermeden ey kari..Sadece bir 'hak'... -- Şiirleri yeşertip ateşi söndüren su çıkacak elbet, bekle...Az sabır.. . Tahliyeler hatrına, İftiralar kahrınca.. Malcolm figürlerinin kalemin ahuzarına yansıması olsun.

[DiRiLiŞ]

	Ey 33'lük hüzünlerim.. Amedin surlarında suallerle İbrahim'in heybesine gizlenen kalem.. Ocağı kanlarıyla ısıtan.. Sen ki, 33 kurşunla şehadete siper.. Hüseyni derdi ,şiar edinmiş halisane bir niyet.. .... . Kalem kırık, dilim yorgun.. Sözcükler sevgine müebbet...

[DiRiLiŞ]

	Dokuz Kurşun Sıkan Sizin, Bir Kuruşluk İnsanlığınız Yok ! Bazen Gazze'nin kabusu, bazen onlarca bebeğin şehadetine sebep, bazen denizde korsancılık..Şöyle düşünelim; Garsondan bir ölüm sofrası isteniyor hatırlama niyetine. Önce gözyaşları karışmış çorba içiliyor, yıkık evlerin çaresizliği, kefenlenmiş umutlar, acı terazesinden duran sapan taşları yiyiliyor. Sonra çocuklarfın eline verilmiş kan şekerlerinin tadına bakılıyor. Ardından midenin rotası belirlenip, bir bardak deniz içiliyor. Dünyanın vicdanınızı son denemesiydi bu insani yardım.Kaendinizi savunma girişimlerinize tıka basa doyduk. Hep aynı ezberler. Nasıl bir haklılığı yakıştırır, hangi haklılığın içine girmeye kalkışırsınız,anlamayız. Ancak gülüncümüz olursunuz ! Bombalar aydınlığında insan canının ucuz olduğunu gösteren sizler, azabınızın pahalıya mal olacağını bilin! Ne bu sert kelamlarla rahatlayacak yüreğim, ne de pembe satırların önünde eğilecek kalemim var.Dilime bedduam, ALLAH'a havalemsiniz! Bombalarınızın pahalılığıyla gurulanırken, insanlığınızın ucuzluğuyla övünüyorsunuz. Mavi sularda insani yardımlarla denetlenecek vicdanınızın son kullanma tarihi geçti. Yenisini üretemeyeck kadar acizsiniz! Artık dünyanın haksızlığı, insanlığın yüzsüzlüğüsünüz ! İnsanlığınız cebi delik. Elinizi koysanız bir kuruşluk vicdan çıkmaz ! Tüm yaptıklarınıza rağmen, Mavi Marmaranın rotası başarıyla sonuçlandı.Unutulmuşu hatırlattı. Avluka altına alınan büyük bir dramı akıllara getirdi. Alçaklığınız birkez daha serildi dünya gözüne.' İsrail, insani amaçla bezenmiş filoya tüm haksızlığını sergiliyorsa, kimbilir Filistinlilere neler yapıyordur' soruları kemirdi beyinleri. İnsanlık terazesinde kimin ne olduğu gün yüzüne çıktı. Bazılarının kalemleri filonun hangi suçunu bulurum diye köşe kapmaca oynarken, bazıları seyirci koltuğundan izledi yine.. Şimdi ALLAH'tan tek duam, Şehit Furkan'ın yaşı, insanlığı, vicdanı kadar sen onların üzerine azabını indir Ya Kahhar !

[DiRiLiŞ]

	Bomba Sesleri Bom....! Bir ses.. Müzik ölümle raks ediyor. Bir zulüm senfıonisi..Detone, adlarının 'insan' oluşu.. Vicdan.. Müzikte yeri olmayan kavram..Şeytan hırsı..Ses son..İnsan kayıp.. Yükselen kan ağıdı.. Ses, bunu bastırmak zorunda.. ALLAH, onlara gökyüzü bahşedecek kadar Rahman Azabının çetin olacağını bildirecek kadar Kahhar ! Geçmiş kavimlerin sahneleri can çekişiyor dünya sahnesinde..Zulmün teyibini kapatan yok ! Kahkahalar vokallere eşlik.. Bir sese kaç can teslim? Nefesler şehadete adımlıyor. İnsan tarumar, mekan güvensiz.. Düşlerin masumiyetine bir kurşun... Bir sınav. İnsan yokuşunda kulluğa tırmanışa çıkanlara bir çelmedir, sesszilik..Ve düşüş.. Çığlık, yürekten eyleme dönüüşen bir hicret ve bir ses avazı çıktığı kadr; 'Kısın artık şu bomba seslerini...!.'

[DiRiLiŞ]

	Bomba Sesleri -(2) 'Rachel ögretisi' O insanlık bağrına yazılmış vicdan biyoğrafisi. Derdi, annelerin gözyaşlarını emmiş bir yürek. Yıkık evlerin acısıyla boyanan.. Rachel olmak, insaniyetin başlangıcı. Rachel'ce doğmak, zulmü öldürmektir! Bomba seslerine karşılık direniş..Zulmün kanıtı, tank..Masumiyet savunucusu, Rachel.. Ve yine vicdana eğilen yürek; 'Kısın artık şu bomba seslerini!'.. Ve bir ses; Rachel İkinci ses; İnsanlık öğretisi.. Son ses; tankın altında kalan beden.. Kulaklarına sükutu şiar edinenler anlar mı sesinden? Çığlığın mübarek olsun Rachel.. Sesin, sessizliğe verilmiş ödül olsun.. İnsan..

[Emrullah CAN]

	MaşALLAH.. Yüreğine sağlık kardeşimiz. Dua ile..

[DiRiLiŞ]

	Hocam bir eğitimci olarak teşekkür değil de, eleştirilerinizi almak beni daha mutlu edecektir. Hiç sıkılmadan ve yorulmadan istediğiniz eleştiriyi yapabilirsiniz. Selametle...

[Emrullah CAN]

	Estagfurullah. Sevgili kardeşim şiir konusunda kendimi ehil olarak görmüyorum. Yalnız son dönemlerde çalışmalarımın yoğunlaştığı deneme-öykü türünde yazılarınız olursa acizane yorumlarda bulunurum tabi. Rabbim kaleminize kuvvet versin...

[EBU ÖMER]

	Bir sese kaç can teslim? Nefesler şehadete adımlıyor. İnsan tarumar, mekan güvensiz.. Düşlerin masumiyetine bir kurşun subhanallah! Ne kadar da yürekden söylenmiş sözler. Düşlerine pranga vuranlar tarumar olmaya mahkumdur. Nefesine şehadeti teslim edenlerin elbet ulaştırabilecek davudi nameleri, hareketine ivme katacak BİR SESİ vardır... Ses ki bize asırların ardından kıyamete kadar seslenir...ya bu yolda ol! yada ÖL! ALLAH razı olsun birbirinden güzel konular ıskalanıyor haberiniz ola...