uyanış fecrinin aydınlığı

[ensar-muhacir]

	Uyanış Fecrinin Aydınlığı Ne gelen var, ne giden var; ne gülümser bir yüz. Yolcu yorgun, yük ağır, menzil uzaklarda henüz. Diye milletçe ümitsizliğe düşmüştük dün, Uyanış fecri ufuklarda belirmekte bugün. Kararan dünkü ufuklarda güneşler yanıyor. Her ışık dalgası umman olarak çalkalanıyor. Nurlu bir yüz gibi dünyaya doğarken gündüz, Uyanış fecrinin aydınlığıdır gördüğümüz. En ağır şartlara rağmen yine şahlanmada din, Külle örtülmesi mümkün mü bu kudsi alevin. Bu alev, nûrunu Kur’an-ı Kerim’den alıyor Bütün âlem uyanış fecrine hayran kalıyor. Genç nesilden bize hep müjdeci sesler geliyor Uyanış fecrini marşlarla bütün besteliyor. Taşı toprakları yurdun dile gelmişçesine Uyuyorlar koro halinde İlahi sesine. Bu muazzam sese alkış kopuyor her yerden Görünen âlemin ardındaki âlemlerden. Büyük aydınlığa yol gösteriyor rehberimiz Bütün âlemlere rahmet yüce Peygamberimiz.(SAV) Açtı insanlığa on dört asır evvel bu yolu Ufku güllerle, çiçeklerle, meleklerle dolu. Büyük ecdadımızın gördüğü parlak rüya Vuruyor her gece yıldızlarını aksiyle suya.