Şehid İbrahim Hoca

[Yahya Abbas Müsavi]

	Şehid İbrahim Hoca İbrahim HocaÇok cesurdu, korkusu yoktu. İnsanlara karşı güler yüzlüydü, insanlar onu çok severdi, dostu çoktu. Cömert bir insandı, misafiri geldiğinde bütün servetini önlerine dökmek isterdi. Binbir çeşit iftiraya maruz kaldı. Kendisine yapılanları sinesine çekerdi. İşlerini güzellikle halletmeye çalışırdı. Kendisinin aleyhinde olan bazı hocalar, daha sonraki yıllarda hocanın yanına gelerek; bana dua edin vallahi ancak sahabe devrinde sizin gibi insan var, diyerek pişmanlıklarını dile getirdiler. Feyzullah Zerey / doğruhaber İbrahim Kızmaz Hoca, 01.01.1956 tarihinde Batman ili Gercüş İlçesi’nin Akburç (Kelehe) köyünde doğdu. Eğitimini tamamladıktan sonra Nusaybin’e bağlı Tepeüstü (Tılmınar) köyünde yedi yıl boyunca öğretmenlik yaptı. 1984 yılında Nusaybin’e gitti. 06 Ocak 1992’de şehid edilene kadar burada öğretmenliğe devam etti. İbrahim Hoca, öğretmenlik yaptığı Tılmınar Köyünde İslami çalışmalar yaptı. O dönemler çeşitli sol örgütlerin faal oldukları bir dönemdi. İbrahim Hoca, 1980 öncesi fikir mücadelelerinde İslam’ı savunması ve yaymaya çalışması nedeniyle “Şeriatçı” diye anılmaktaydı. Köylülerle diyaloğu çok iyi olan İbrahim Hoca, komünist düşüncesindeki insanlarla sürekli fikir çatışmalarında bulunurdu. İbrahim Hoca’nın çalışmaları verim verdi ve çevresinde bazı gençler birikmeye başladı. Bunun üzerine tehdit edildi. Defalarca önü kesildi. Çalışmaları engellenmeye çalışıldı. Cesaretiyle tanınan İbrahim Hoca, çalışmalarından taviz vermedi. İbrahim Hoca, çok kitap okurdu. Gençlere kitaplar okutan aydın bir kişiliği vardı. Tartışmalarda sürekli galip gelir, karşısındakiler ona cevap veremezlerdi. Gençlerin camiye gitmelerini, Kur’an okumalarını ve kitap okumalarını tavsiye ederdi. Bu konularda onlara yardımcı olurdu. İbrahim Hoca, asri kitaplardan haberdardı. Hasan el Benna, Seyyid Kutup, İmam Gazali, Bediüzzaman Said Nursi’nin kitaplarını okurdu. İslami şuura sahip olan gençler bir güç haline gelince çeşitli ambargolarla karşılaştılar. Bu gençlere selam verilmezdi, selamları alınmazdı. Tarlalarını sürecek traktör bulamazlardı. Herhangi bir ihtiyaçları için şehre gidebilecek araba bulamıyorlardı. Bütün bunlara rağmen insanlarla irtibatı kesmek istemeyen İbrahim Hoca, “Bizim davamız bunu istiyor, selam vermemiz, ihtiyaçlarını karşılamamız gerekiyor, belki kalpleri ısınır” derdi. İbrahim Hoca, tebliğ çalışmalarını çevre köylere taşıdı. Öğretmenlikten aldığı maaşı köy yollarında harcadı. Ulaşabildiği kadar insana ulaşıp ALLAH’ın dinine davet ediyordu. İbrahim hoca, 12 Eylül askeri darbesinden sonra yapılan ilk yerel seçimlerde Nusaybin’de bağımsız olarak adaylığını koydu, fakat yeterli oyu alamadı. Evini Nusaybin’e taşıdı. Buradaki bir ilkokulda öğretmenliğe başladı. İslam’ın dünya görüşünü hakkıyla idrak eden İbrahim Hoca, İslam’a hizmet amacıyla Düşünce Kitabevi’ni açtı, gençlere verdiği kitaplarla onların da bu şuuru kazanmalarına çalıştı. Âlim ve imamların İslam davasını sahiplenmeleri için defalarca kapılarına gitti. İbrahim Hoca, çocukları çok severdi. Onlara çeşitli hediyeler alırdı. Sürekli cebinde çocuklar için bir şeyler taşırdı. Mahallenin çocuklarını sevindirirdi. Ayakkabısı eskiyen bazı öğrencilere ayakkabı alırdı. Müslümanlara karşı halim ve selimdi. Müslüman kardeşi ne dese kızmazdı velev ki kendisine hakaret dahi yapsa. Fakat din düşmanlarına karşı tavizsizdi. Kendisinin şairliği de vardı ve çok güzel şiirler yazardı. Genelde İslamiyet ve mazlumlar üzerine şiirler yazıyordu. Türkçe yayınlanan Hicret Bant Tiyatrosu’nu Kürtçe’ye çevirdi ve yönetmenliğini yaptı. İbrahim Hoca, karşılaştığı insanlara selam verir, dertlerini dinlerdi. O kadar ilgileniyordu ki gününün çoğu yolda insanların dertlerini dinlemekle geçiyordu. Güzel ahlakıyla kendini herkese sevdirmişti. Arkadaşlarına “kalkın kalkın, siz yatıyorsunuz ama küfür gece gündüz durmadan çalışıyor, nedir bu haliniz kalkın uykudan” derdi. İbrahim Hoca, kitabı okurken ağlardı. Bir yere gitmediği gün evinde kitap okur ibadet ederdi. İbrahim Hoca, gençlere özel ilgi gösterip onlarla çok ilgilenirdi. Evine sürekli gençler gelir, onlara İslam’ı anlatırdı. İbrahim Hoca taziye evlerine de gidip İslam’ı anlatırdı. O gittiği taziye evlerinde hemen konuşmaz, orada konuşan Âlim ve imamlar onu görünce “hocam buyurun siz de anlatın” derlerdi. Kendisine Çukubirlik başkanlığı teklifi yapıldı. İbrahim Hoca, kabul etmedi. “Öğrencilerim ilkokulu bitirinceye kadar Kur’an-ı Kerim’i de öğreniyor. Ben onlara hem okul hem de Kur’an-ı Kerim bitirdikleri için iki diploma veriyorum. Ben bu dünyaya bir kere geldim. Ömrümü İslam’a hizmet ederek geçirmek istiyorum. Ben dünya makamı değil ahiret makamı istiyorum” demişti. Duasında sürekli “Ya Rabbi! Bana izzetli ve şerefli bir şahadet nasip et” derdi. Şehid edildiği dönem havalar çok soğuktu. Evinde odun ve kömür de yoktu; ama o “kömürüm de odunum da olmasa, benim derdim bunlar değil, derdim ALLAH’ın davasıdır” diyordu. ALLAH yolunda her şeyimi vermeye hazırım dedikten sonra “Evet sıkıntı çekiyoruz, fakat öbür dünyada ferahlık bulacağız” derdi. Nusaybin çok karışıktı. Mürted örgüt, gençler şeriatçı olmuş diyor ve bu çalışmalardan rahatsızlık duyuyordu. Hoca, evinde otururken eve roket attılar, roket çatıyı deldi ama patlamadı. Tarihler 06 Ocak 1992’yi gösteriyordu, İslam düşmanları okul önünde İbrahim Hoca’yı yaylım ateşine tutarak orada şehid ettiler. Vücudundan 18 tane kurşun çıkarıldı. ALLAH’u Teâlâ şehadetini kabul etsin. İBRAHİM HOCA Ağlama gül, gül ey sümbül Kederlenme güzel bülbül Şehadet bize bayramdır Kimi mevsim hazan olur Dinmez yara çıban olur Bu derde şehadet derman olur Mamoste bir şehid kurban olur Ey şehid kahraman İbrahim Hoca Korkusuz Müslüman İbrahim Hoca Sen ey bülbül, figan eyle Yanık yanık oku söyle Gül için son ağlamandır Bazen mevsim kar kış olur İman elde ateş olur Güneş doğar yine bahar olur Şehadet dertlere derman olur Ey şehid kahraman İbrahim Hoca Korkusuz Müslüman İbrahim Hoca Feryat oldu dağa taşa İbrahimi bir savaşa Müminler sana hayrandır Kimi hayal ziyan olur Bazen dünya zindan olur Güneş doğar yine bahar olur Şehadet dertlere derman olur Ey kahraman İbrahim Hoca Korkusuz Müslüman İbrahim Hoca (Şehidler Kervanı, 6/2) Îro ez fikirîm Hinek Îro ez fikirîm hinek Ez ketim behrê bê binî Min didîtin ‘ecêbin gelek Ê kû digrîn ê ku dikenîn Min didîtin ê ku dikenîn Hemû xwînxwar û ‘asî bûn Min didîtin ê ku digrîn Hemû û jar û tev tazî bûn Min digo qet weha nabe Gotin derdê te çiye Gotim lazim ev hal rabê Gotin qey tu jî birçiya Gotim însanim xelefim ez Gotin îro ne meqbûle Gotim çima hun cegerbest Gotin dînê me mensûra Min digo dînê we îlhad Digotin me neqandiye Min digo ma riya ‘ehed Digotin ew riya ketiya Hingê kezebêm şewitîn Dil û hinavêm peritîn Xwîn û mêjiyê-m lebitîn Min gazî dikir ketiya Gelî tazî û birçiya Deng bidin min bêjin çiya Ev çi-j ‘ebdar ‘ebdîtiye Ev ğespa li ser me çiya Çima em serê xwe nahilînin Zulm û te’dê na teşwînin Em barê xwe na hemlînin Barê go red kir tev çiya Ne layiqê me ye ev hal ‘Îşê me bûye qîl û qal Ma qey bera hetta çend sal Ber dewam bê tağûtiya Bese rabin em tev û hev Govend bikin bi roj û şev Bigrin çavan vekin û dev Qêrîn bikin bi haqqaniya Bibin bakî gelek dujwar Ne sed bihêlin ne ti dîwar Bibin xencer singa kuffar Bi limînin şeytaniya Em kêlikê tixuba rakin Tevê têla berhewakin Mezlûma teva bira kin Biratiya Îslamîya Biratiya musted’efan  Ji Çîn û Hind û Pakîstan Bimeşe welatê reşan Veger ‘İraq û Sûriye Bibin gilok wekî tofan Bimeşin ser wê Awrûpan Bavêjin qurmê wan sirpan Xir û xwar kin iblîsîya  Serê kehniyê helbirin Bes bi vir wirde herin Ger fêm bikin qey hun kerin Ne ‘Îşekî veşartiya   Gava we kehnî çikandin Hevalê Îblîs qelandin Rehberê Îslam neqandin Dem dema xîlafetiya Min di dî dengek hat ji kûr Li ber me tev zîre û zûr Xweda da min gelek hizûr Hizûrek xwedî hêvîya Digo ey ê gazî dike Va em hatin sebir bike Di wextekî zehf hindike Lê hişyar kin wa ketiya Mustekbîra hilweşînin Gur û mihê tev biçêrînin Emrê Rebbê xwe bimeşînin Ser mûlkê ‘edaletiya Hingê bihna min fireh bû Dilê Bîlal gelek şah bû Ha dil da bû ha can da bû Diber hikmê Îslamiya (Şehid İbrahim Hoca)

[ewindaren_azadi]

	Geçenlerde Çağrı Tv de hayatını anlatmışlardı. Ne kdr gzl bir Şehit..!