HüZüN Ve GuRBeT...

[zeynebi duruş]

	Hüzün ve Gurbet Can kuşuma gurbetliğini sordum, Dedi, sorma hicranımı dağlama... Gönül bahçemdeki çiçeğe hüznü sordum Dedi, sorma hazanımı çağırma Hüznün resmine gizemini sordum Dedi, sor rengimin en derûnini... Sen ve Gurbet dedim Hüzn-ü lâl dedi Sen ve Hüzün dedim Zaman-ı Yâr dedi Sen ve Zaman dedim Sabr-ı Cemil dedi Sen ve Sabır dedim Vuslat-ı Bahar dedi Sen ve Vuslat dedim Secde-i Saadet dedi Sen ve Saadet dedim şeb-i Âruz dedi Sen ve şeb-i Âruz dedim Hû dedi Hû dedim Hay dedi Hay dedim Sus dedi... Durdum...Gözlerimi yumdum... Gurbetin hüznüne, gurbiyyet kurdum Sustum... Gurbetliğin hüznünü sardım ruhuma Sustum... Güvercinin ak kanatlarında, Leyl’in feryadında, Hüznün resmini,  ‘Aşk’ diye bilendim.. Söz sükût’a kavuştu, Hüzün ile Gurbet sustu... Aşk Lâl haline büründü, Bende bulutlanmalar... Sorma ! Sustum...

[Abbas]

	gurbet............. Rabbim Sabır versin gurbetteki kardeşlerimize.

[zeynebi duruş]

	gurbet............. noktalar çoğalıyor değil mi hocam...çünkü o sözcükten sonra daha söylenecek çok şey var... Rabbim Sabır versin gurbetteki kardeşlerimize. amin...amin...inşALLAH...

[Abbas]

	evet kardeşim aynen öyle oluyor. ecmain kardeşim.

[hürseda]

	gurbet............. Rabbim Sabır versin gurbetteki kardeşlerimize. amin rabbim razı olsun sizden zeynebi duruş kardeşim bende gurbetliğ-i az çok yaşayanlardanım ve yaşamadan gerçekten ne kadar zor olduğunu bilmiyorsun ama en iyi şekilde değerlendirmek gerekir rabbimin rızasını gözeterek inşALLAH