ESEN FIRTINA/hatıratlarımız

[EBU ÖMER]

	ŞİMDİ YAZACAKLARIM FİKİR-DERİN MAYASI OLAN ŞAHISLARDIR. 1986 yılının temmuz ayı. yaş 15, Tuttuğumuz Ramazan orucu.. Teraviyi camiide kılmış dışarı çıkarken bir genç geldi yanımıza. Hoş sohbetten sonra bizi sohbete davet ediyor, oluşturmuş olduğumuz gruba, davetçi kimliğiyle en güzel şekilde anlatıyordu. Karalaştırdık ve buluştuk..Bizi sohbete götürdüğünde genç bir adam konuşuyordu.Etrafında kümeleşmiş gençler ve çocuklar vardı. Sayımız belki 10 kişi.. Anlatan genç adamın yaşı 20 civarı ve ilk anlattığı cehennem ayetleri..O kadar etkileyici anlatıyorduki sarsdı bizi ve adeta ayaklarımız yerden kesıldı... Daha sonra ders bitiminde bizi getiren kardeşe bizleri sordu... - Akraban mı? bunlar.. - Yok abi. - komşuların mı? -Yok abi? - Nerden buldun bunları? Nerde buldun bunları deyınce benim gözumde bütün anlattıkları bir anda sılındı.Çok içerlemiştim. Nasıl adam? bu diye hayıflandım.. Daha sonraki dönemde bu şahıs bizimle o kadar çok ilgilendiki belkide hayatımıza ilk şeklin belirmesine vesile olanlardandı. Onunla birlikte olmayı o kadar çok istiyordumki, sürekli onu dinlemeyı ondan dersler almayı ve hayatımıza nakşeylemeyi. **************          ****************       ******************* Mehmed abi çok ızdırap çekıyordu. Evinden kovulmuş camiinin soğuk odasında kalıyor.Allaha hızmet için vargücüyle gençleri topluyordu. Bizlerde bu yiğid adama yardım edıyor sokaktaki tinerci, eyyamcı, esrarkeş, hapçı, meyhaneden adamların çıkışını beklıyor davet edıyorduk. Sokak köşelerine geçiyor orda oturan gençleri davet edıyor onların hidayeti için çırpınıyorduk..artık sayımız 40-50 lere varmıştı..Ciddi şekilde potansiyel olmuş ve bulunduğumuz semtte hareketımız duyulmuştu. Camiide halka olup derslerimizi yaparken çevreden bizi dinleyen dedelerde katılıyor halkamıza eşlik ediyordu. Onlarda torunlarını bizlerle tanıştırmak için can atıyor alanlarımız artık sığmıyordu. Karar almıştık mehmet abıyle..Artık herkes yakınında olan camii çevresinde halkalar oluşturup dersler başlatacaktı. Bize tepe camii düşmüş, en azılı bölgelerin başında geliyordu.İşimiz oldukça zordu.Rabbımıze el açtık ve akşamları sokak köşelerine geçmeye başladık. Bazen o kadar kendımızı kaptırırdı ki konuşurken şehadet parmağımızı havaya kaldırır halde konuşuyormuşuz..Çevremzıdekıler hep parmağımıza bakıyrolardı. Mehmed abım ise halkaları ziyaret edıyor yanıma sokularak bak '' abdulkadir sabah namazından sonra evlerinizi dolaşıyor.Kim sabah namazını kılıyor.Kimin ışığı yanık .Ona bakıyorum.'' diyordu. Bu söz beni o kadar etkılemiştiki,, artık her sabah arka odada namaz kılarken ışığı yakıyor abım namazda olduğumuzu anlasın dıye adeta işaretleşiyorduk. Gençleri topluyorduk ama camiiler çok soğuktu ve imamlar çok ürkekti o dönemde..Bizleri camiilerden kovuyorlardı.Başlarına bela olacağız .Ekmekleri ellerinden gidecek diye dert edınıyorlardı. Kar yağıyordu. Hemde lapa lapa....O dönemin gençleri heleki varoş semt olduğundan montları bile yoktu. Hasta olmak pahasına dersleri dinliyorlardı. Bu duruma bir çare bulmalı ve neler yapmalıyız dıye düşünüyorduk...Hepimiz çok sıkıntı çekıyorduk.Sonunda montları olan kardeşlerimiz ders arasında ısındıktan sonra dersın yarısında montlarını çıakrtıyor diğer kardeşinin ısınmasını sağlıyordu... devamı gelecek kardeşlerim.Şuan kafa dumanlı gene...color]

[kördüğüm]

	takipteyiz abi

[EBU ÖMER]

	Takip eylediğin için ALLAH razı olsun kördüğüm kardeşim.İnşALLAH devam ediyorum abim.. CAMİİLERDEN KOVULUYORUZ.. Bulunduğumuz semtte o kadar hızlı ilerliyorduk ki, o dönemde emniyet hakkımızda bilgi topluyor, camii imamları tedirgin oluyordu. Yeni alanlar açmalıydık hemde öyle alanlarki davetımızı iliklerine kadar hissedecek yeni açılımlar.. AKLAR  camiine gittik ve yeni gelen imamla tanışıp orda ders yapmamız için izin istiyorduk..Biz camiiye geldiğimizde imamın oğlu bizi karşıdalı.  O kadar ateşli karşıladıki bizi''NERDESİNİZ HE NERDESİNİZ'' diye nida ediyordu. Bir anda şaşırmış ve anlam verememiştim. _ Burda kaçgündür yanlızım .Bir ALLAHın kulu çıksada çalışma yapsak diye bekliyordum. Sözünü duyunca öyle sevinmiştikki yüreğimiz kıpır kıpır atıyordu...Birbirimize sımsıkı sarıldık. ALLAH razı olsun ilerde ona mahdum ismini koyduğumuz bu kardeşimle o camii çevresınde çalışmalar başlattık.Camii çevresindeki çoğu evler nerdeyse alevi evleriydi. İmamın oğlunuda vasıta edinerek davete onlar üzerinden devam ediyorduk. Pkk ların kahvesi vardı.Tıklım tıklım dolup taşardı..Bizim mahdum o kahveye gidip davete bşladı. Artık alevi gençleri sosyalist düşünceden uzaklaşıyor saflarımıza katılıyorlardı. Aklar camii artık 70-80 kişilik büyük halkalara sahne oluyor gece 24-01 arasına kadar tebliğ çalışmaları yapılıyordu. Alevi gençlerin bu duurumu ailelerde endişe uyandırıyor ve bizleri tehdit ediyorlardı. Artık semtimizde islamın izzeti ayağa kalkmış ve hemen hemen her camiide sohbetlerımız oluyordu...Öyleki akşam bir camiide vaaz veriyoruz.Yatsıdan sonra diğer camiiye koşarak yetişip orda vaazlara devam ediyorduk.İhtiyar amcalarda bize katılınca iş çığrından çıkıyordu...  Camii imamları artık bizi kesınlıkle camiiden kovma kararı alıyorlar.Her camii suratımıza kapanıyordu. En son büyük camiimizdende olunca, onların zenginler kulübü dediğimiz elit kesımle yapmış oldukları mevlid ve sohbetlerıne 70 kişilik ekiple girip orda söz almak istedik.Ünlü hocaların olduğu o sohbette bize söz hakk9ı vermeyınce mehmet abi ayağa kalkar .. '' Ayağa kalkın egnçler! Hocam! Biz meyhanelerden, kumarhanelerden, kahvehanelerden gençler topladık.Getirip burda ders verip onların hıdayetı için uğraştık. Fakat sizler ise bizi ALLAHın evlerınden kovuyorsunuz. ALLAHdan korkun!. Bu yaptığınızın karşılığında ALLAHa nasıl hesap vereceksınız.'' dedikten sonra kıyamet kopar ve camiide şiddetli tartışma çıkıp bizi atarlar.ALLAH razı olsun orda başka bir hocamız bizi kendi camiine davet eder ve orda bize bedava ders yapabıleceğimiz öğrenci evi hediye eder.Fakat evde fazla duramadık malesef.. Artık hareketi eve taşıma zamanı geldı diyerek evlerde sohbet yapıyor öğrenci evi açıyorduk..Tüm çalışmaları öğrenci evine taşımaya başladık... İNŞALLAH YETİŞTİREBİLİRSEK BOYKOT VE AİLELERDEN UZAKLAŞMA DÖNEMİNE GİRECEĞİZ.